Soepkip

Vakantie voorbij, Broodje Blond gaat er weer vol tegenaan.

Vandaag al enkele verontruste telefoontjes en mails ontvangen van klanten over onze eieren, gelukkig gebruiken we hier altijd de verse scharreleitjes van de familiekippen die vrolijk over het erf  bij mijn ouders rondscharrelen en ver weg wonen van  het fipronil-gebeuren.

Tussen al die nare berichten over eieren en kippen even een gezellig liedje over het kippenbeest. ;

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

heppie beursdeetoeeeme

Van harte gefeliciteerd , ik ben jarig. Gatverdamme, waarom haat ik dat met het jaar toch steeds meer? De herfst van je leven las ik ergens, jemig nou wel een herfst met flinke najaarsstormen zeker. Jaaajaaa, ik weet het, wees blij dat je een jaartje ouder bent geworden,er zijn mensen die het niet halen, dat je gezond bent en je kinderen ook etc etc…
Dat weet ik allemaal best en toch bekruipt een onbestemd gevoel mij, regelmatig schrik ik even als ik in de spiegel een ouder wordende vrouw met de bijbehorende herkenningspunten zie verschijnen…zo eentje die ik heel vroeger keihard uit wilde lachen,weer wat jaren later medelijden mee had en nu zelf tot deze categorie begin te horen. Die categorie die bij de drogist een potje nachtcrème moet pakken van Het plankje; voor de rijpere huid.
De: ikwordtoudmaarwilhetnietvrouw, heimweenaarmijnjongerejarenvrouw, neeikganienaardeDIDIvrouw….
Een angstbeeld van een slapper wordend lijf met bijbehorend hoofd dat ik nog enigszins probeer te verpakken in kleding en coupe die niet per definitie 40 plus uitstraalt. Dat allemaal met een tegenstrijdig gevoel dat ik nog lang niet klaar ben met jong wezen, met leuke festival en feestjes, meedoen met de laatste mode en carrière maken of nog een bloeiende carrière opstarten en je kids eruit rennen met een partijtje voetbal of hardlopen.
Er schijnt echt een groot aantal mensen last van te hebben, het zogenaamde MLC, ja mensen, mijn spiegelbeeld en verjaardag-allergie heeft waarschijnlijk ook een bijbehorend naampje;de MidlifeCrisis.
Tenminste, als ik er wat wikipedia-wijsheid en aanverwante artikelen online op nasla blijkt dat ik wel degelijk in aanmerking kom voor deze afdeling.
Het blijkt ook veel gecompliceerder lees ik,het bekende beeld van opeens een motor en bijbehorend leren jack uit de kast halen en een wereldreis maken met een veel te jonge nieuwe Tinder-scharrel. Of nieuwe lichaamsdelen aanschaffen, hier en daar een opvulling of aanvulling laten aanmeten en daarna nog even hysterisch een bed&breakfast beginnen in Timboektoe of all places.
Het gevoel dat je leven al over de helft is, je eigenlijk steeds minder meetelt in de maatschappij, je dromen niet helemaal of helemaal niet hebt nagejaagd.
Moeten constateren dat je jezelf een matig aftreksel vind van wie je ooit voor ogen had toen je nog jong en onbezonnen was. Herkenbaar?
Ja helaas, ik ga door voor de bonuspunten want ik herken er heel veel in, het verjaardagsvluchtgedrag is daar waarschijnlijk ook een onderdeel van.
En daarom heb ik met enige paniek een hotel geboekt op d-day..
Wees gerust, ik ben niet naar Timboektoe op mijn motor,maar gewoon een nachtje naar Amsterdam. Weliswaar met mijn leren jasje want het is niet alleen herfst in mijn leven,ook in deze fijne zomer is een jasje wel lekker. Even weg van de harde werkelijkheid dat ik die 44 kaarsen moet uitblazen. Bij het idee alleen al moet ik aan het zuurstof, trouwens, welke bakker kan er een taart bakken waar dat hele vuurpeloton een beetje fatsoenlijk op kan?
Enne Taart? No way, dat geeft een puttenparadijs op de slap geworden bovenbenen en zwembanden xxl over de iets te jeugdige strakke spijkerbroek.
Nee mensen,voortaan moet ik volgens allerlei goeroes met MLC als specialiteit in hun portefeuille extra op mijn voeding letten,liters anti oxidantenthee wegslobberen en vooral geen gezellige roseetjes met bijbehorende borrelplankjes nuttigen. Dat is verleden tijd, vitaminepreparaten en oke oke..op zijn tijd een advocaatje met slagroom is de nieuwe norm. Zal ik anders ook vast een aanleunwoning, hulphond en rollator bestellen?
Een horrorbeeld komt even bovendrijven bij het idee van worteltjes en kamillethee…
Pff, nou in dat geval wordt het wel een enkele reis, dan is de lol er toch echt behoorlijk snel van af, wat is er trouwens mis met een kekke bed&breakfast in Timboektoe?
Dan maar putten en slappe dijen of een scheve blik van mijn puberkids als ik mijns inziens een leuke strakke spijkerbroek heb aangetrokken en me daar heel erg 35 in voel. Doe nog maar een roseetje, of nee doe er toch maar twee. En die borrelplank..kom maar door hoor, mag trouwens best een xxlplank,
het verval is toch al ingetreden; haar groeit op plekken waar je het zo niet wil en visa versa, alles hangt behalve het tandvlees en dansen ziet er uit als een stervende zwaan die nog wanhopig het zwanenmeer probeert te dansen.
12 augsutus 2017, ik ben jarig en ondergedoken voor de aankomende 48 uur..
Tot maandag!
LICHTUIT-ZELFSPOTAAN

Das Leben ist kein Ponyhof

Das leben is kein ponyhof …het oude Duitse spreekwoord zegt t eigenlijk al.. Je kunt niet altijd alles hebben!
Nu wil ik niet weer de azijnpissende vakantiegangster uithangen die nog gauw ff een last minute boekt en vervolgens er over loopt te meuten maar toch..Ich habe es nicht Gewust en inderdaad ome Louis v Gaal..als je alles v te voren wist.
Vol goede moed,een tot het dak afgeladen auto en goeie muziek op de radio togen wij voor 5 Hele Dagen richting Duitsland. Degene die mij al wat langer kennen weten dat ik nogal vrij snel last van heimwee krijg en 5 dagen is dan echt een mooie middenweg.
Daar, in dat hele verre Duitsland zou een idyllisch parkje, prachtig gelegen in de bossen en landerijen en nabij de leukste activiteiten en oude dorpjes,op ons wachten. Nu heb ik vaker de poedelprijs qua vakantieverblijven getroffen dus ik had goed mijn huiswerk gedaan en zo hier en daar wat research gedaan, wel gek dat altijd bij terugkomst hele andere reviews bovenkomen op mijn scherm dan voor vertrek maar dat zal wel een handig foefje van die sites of google wezen.
Affijn, de regen was van zacht miezeren veranderd in stortregen en het was nog een geluk dat dat hele bungalowpark niet het dal in was gespoeld.
Bij de uiterst vriendelijke (toen nog wel haha)receptie kregen wij een mapje in onze Hollandse handen geduwd en natuurlijk De sleutel van ons paleisje voor de aankomende week.
Het huisje was verder prima, als je het geluid van een opstijgende boeing 747 als je het toilet doortrok niet meetelde, al was de speciale kinderkamer met stapel bed blijkbaar gewoon het berghok, de bezems en overige schoonmaak-meuk hing er gewoon nog doodleuk in en de achterdeur was voor het gemak even gebarricadeerd door datzelfde stapelbed maar ook dat konden wij met een schaterlach nog wel waarderen.
Het weer was inmiddels wat opgeklaard en na alles te hebben uitgepakt en ingeruimd(lees; iedereen trekt zijn tas zsm open, strooit dit over het bed en pleurt de rest van de bende overal waar nog wat plek is)was het tijd voor een verkenningsrondje over het idyllische parkje.
Er stond in de informatiemap wel erg veel aangeduid met ; nabij gelegen, wat kon verklaren dat wij een aantal dingen niet konden ontdekken tijdens ons rondje.
Ook was het opvallend stil, nergens konden we een glimp opvangen van mede-vakantiegangers en behalve af en toe een klein blafje van een hondje was er bar weinig leven in de brouwerij te bespeuren. Geeft niks, we gaan morgen de buurt verkennen en al die leuke activiteiten bezoeken natuurlijk.
Om de eerste avond wat extra gezelligheid in te blazen besloten we bij het pittoreske restaurantje (wat zich volgens de infomap op het park bevond, op de site had ik al prachtige sfeerfoto’s gespot nabij Duitse wijngaarden en een glooiende heuvel..maar dat bleek een mega-grote tuinposter) te bezoeken voor een borrel en bakkie koffie.
Gesloten/geschlossen stond er op de deur..aiii.. tja het was natuurlijk ook al half 9 in de avond, das misschien wel wat laat voor nog zoveel rumoer en n borrel, dus..oke oke, we gaan wel naar het huisje om daar onze flink gevulde proviand- en koelkast te plunderen.
De kinderen begonnen zich wel af te vragen waarom er werkelijk waar geen 1 kind zich buiten bevond en gingen nog maar eens een rondje lopen met de voetbal onder de arm geklemd. Het beloofde voetbalveld was een treurig mislukte grasstrook naast een rij huisjes, met 1 stuk doel en meters hoge bulten van monferd de mol en zijn Duitse neefjes.
Gelukkig had ik een speciaal WIFI huisje kunnen boeken, in noodgevallen of week slecht weer kon dat wat vertier brengen had ik bedacht. WI-FI is misschien in het Duits WI-NIE want overal op dat park kon je op de beloofde wifi behalve in ons huisje.
Morgen maar even aan de vriendelijk dame achter het loketje vragen of er wellicht wat mis was gegaan, nu lekker slapen..
Goedemorgen; De regen komt met bakken uit de hemel en ik probeer in die verrekte infomap waar alles wat er in zit zo slecht is uitgeprint wat leuks op te zoeken voor vandaag. Niet te lezen! Gelijk maar even een nieuwe vragen als ik voor de wifi naar de receptie ga. Uiteraard is de receptie net zo uitgestorven als de rest van het park en ik sjok weer terug naar onze hut, iets Googlen lukt ook niet want geen wifi maar ook geen 4g of 3g te ontvangen, we gaan dus maar op ons geweldige richtingsgevoel met de auto op pad, het beloofde nabijgelegen overdekte zwembad wordt gevonden maar blijkt helaas nog een week gesloten wegens verbouwing, nabij gelegen is ook wel ruim genomen, minstens 20 min fietsen en dan heb ik het alleen over de heenreis, dat is de berg af..terug kun je je lol op en doe je er het dubbele over. We rijden deze dag wat leuke stadjes af en bezoeken het een en ander en hebben het leuk. We eten nog wat in een grote Nabijgelegen stad en keren richting park. De regen is gestopt en er lijken zowaar meerdere vakantiegangers aanwezig, minstens 10 kinderen begeven zich op en rond de huisjes en zelfs in het speeltuintje is leven in de brouwerij.
hee gezellig, we doen een 2e poging op het terras want wat een geluk, er staat geopend op het bord en we zoeken een tafeltje nabij de tuinposter voor extra vakantiegevoel. Op de tafeltjes staan vrolijke kaartjes waarin wordt aangegeven dat men bij de receptie familiefietsen, huifkartochten en ander leuke uitjes kan verzorgen. Enthousiast zoeken we wat leuke dingen uit en vragen de serveerster wat zij ons zou aanbevelen. Uhh.. wat zegt u? Ze was duidelijk Nederlands en verstond dus wel wat ik zojuist vroeg.. uhh nou dat zijn denk de kaartjes van vorig jaar, dat doen we nu niet meer. Sorry hoor, maar ik schiet in een enorme lachstuit, whahaha.. kan Frans Bauer uit die Duitse Wurst komen met zijn verborgen camera? Of nee, wacht ff..t is Alberto Stegeman samen met Rob Geus natuurlijk! die hadden vorig jaar en het jaar daarvoor al eens post van mij ontvangen, die dachten mij natuurlijk nu te komen verrassen met cameraploeg..
Uhh nee, ook niet?
Shit, dan heb ik dus weer half werk verricht met mijn vooronderzoek, mijn goede voornemens van vorige vakanties om nu eens niet tot het allerlaatst te wachten met iets boeken maar van te voren goed uitzoeken en desnoods bezoeken om te kijken of het voldeed aan onze wensen. Wij zijn echt niet van die luxe paardjes die alleen in 7 sterren resorts gedijen, die met 500 andere gasten continu willen worden vermaakt of 24/7 die fucking Bollo de beer of Karel konijn of whatever de hele godsganse dag te horen klappen en juichen, echt heus niet.. maar iets van wat er wordt gesuggereerd kan toch wel eens gewoon een keer kloppen? Of in ieder geval voor een gedeelte?
We hebben een best heel leuke week gehad met als hoogtepunt onze autorit van 90km naar die beroemde zomer-rodelbaan… ipv 1000 meter bleek deze 110 meter lang en geen 40km maar 4 km p uur te gaan en vooral geschikt voor 5 jarigen…tja, het was ook zo moeilijk te lezen in die infomap..
Gelukkig hadden we daar wel internetbereik en Googlen snel naar een plan b; een SUPERLEUK overdekt zwembad wat ook nog eens open was en een enorme sfeervolle winkelstad, echt nabij gelegen deze keer.
Duitsland bedankt voor het lachen, Das leben is kein ponyhof ,
we reizen nu met gierende banden terug naar het nabij gelegen Cabauw en wie weet tot een volgende keer..
duitsland-lol

De Keukenprinses

De titel doet nu niet meteen verwijzen naar ondergetekende, mijn naasten weten hoe ik ben in combinatie met teveel potten en pannen op het vuur, geen geduld en koken zijn nou niet echt een handige combi. Toch heb ik bijna 2 jaar geleden een bedrijf opgestart wat eten gerelateerd is, lokale cateraar van lunch en ontbijt voor de (voornamelijk) zakelijke markt. En in het bereiden van mijn eigen producten heb ik nog steeds veel schik, bezig zijn met simpele verse ingrediënten (maar wel van de lokale kweker, boer en bakker) en zorgen dat iedere bestelling met een glimlach wordt ontvangen en afgeleverd. Het oog wil ook wat dus aan de styling besteed ik de nodige aandacht, er gaan geen plastic witte bakjes of lelijke tasjes over de toonbank, een vergaderlunch wordt op mooie schalen geserveerd met bijpassend bestek, servetten etc. Losse belegde broodjes gaan in kartonnen bakjes met bruine papieren zakken, er wordt geen standaard etiket opgeplakt uit de printer maar met mooie letters en papier of een krijtbordje voorzien van naam/inhoud.
Maar ik dwaal af, keukenprinses, broodjes bakken en salades of smoothies bereiden heeft niet zoveel met koken te maken vind ik, koken is met veel vuur en veel pannen,
op tijd letten en ieder regeltje exact opvolgen uit het kookboek om rampen en buikloop te voorkomen.
Toch ben ik gek op kookboeken, ik heb er best een hele reeks in mijn bezit, van Jamie Oliver tot grootmoeders keuken, vooral de oude exemplaren vind ik prachtig. De illustraties, letters en foto’s uit vervlogen tijden roepen altijd een bepaald nostalgisch gevoel op. Vandaag kwam ik bij de 2e hands boekenmarkt een bijzonder geestige tegen uit 2003, die van Sanderijn Cels, de Keukenprinses.
kookboek
Ik lag al blauw onder tafel van het lachen bij het vluchtig lezen van de eerste bladzijden. Ik had het niet beter kunnen verwoorden wat al dat kookgeneuzel soms in mij naar boven haalt.
Daarnaast staan er gewoon verdomd lekkere recepten in en lees je voor je lol elke regel en heb zelfs ik het er voor over mijn geduld enigszins te bewaren en een extra pannetje op het vuur te knallen.
Sanderijn ik zeg op naar 24 kitchen!

Vakantieman, gezellig he

Vakantie man gezellig he
Zomer betekent voor velen van ons ook vakantie, lekker bijtanken in de achtertuin of ergens in een hangmat in Zuid Verweggistan. Heerlijk even ontspannen van alle stress van het afgelopen jaar..
Uhh, ontspannen? Persoonlijk vind ik vakantie en ontspannen twee woorden die niet met elkaar in verbinding staan, althans bij mij dan. Het begint al met de stress waar naar toe, want; voor iedereen wat wils, niet te ver, niet te heet, niet te nat, niet te duur, niet te ingewikkeld en zeker niet te lang.
Zolang als ik mij kan herinneren heb ik last gehad van heimwee, ik kan het moeilijk verklaren waarna precies want ik ben inmiddels ook al vele malen verhuisd, met verschillende mensen op vakantie geweest en toch blijft dat gevoel van naar huis willen op te spelen na een dag of 5. De gedachte dat ik niet naar huis kan als ik dat wil is misschien wel wat de heimwee versterkt, dit levert een extra stresspuntje op tijdens de avonden googlen naar een geschikte bestemming.
En dan zijn we het uiteindelijk toch eens geworden, een dag of 2 voor vertrek besluiten we , omdat de weersverwachting zo goed is , een minivakantie te gaan kamperen bij vrienden lekker in midden Nederland, je bent er zo en nog belangrijker, ook zo weer thuis. Het feest kan beginnen..
Koffers van het hele gezin inpakken, huisdieren onderbrengen lukt niet dus die gaan gezellig mee , huis enigszins netjes achterlaten en tig keer checken of de deuren op slot zitten, de wasmachine echt uit staat en ook het dakraam op zolder dicht is gedaan. Overal liggen hoopjes kleding, tassen boodschappen en half ingepakte koffers. Dan besluit ik opeens tijdens mijn zoektocht naar de waterkoker dat de keukenkastjes nodig een opruimbeurt moeten hebben en trek als een malle alles leeg en sta tussen alle chaos doodleuk de keuken te soppen. Hoe kun je het verzinnen? Inderdaad mensen, dat vraag ik mij daarna of tijdens eigenlijk ook af maar ik kan niet stoppen.. De hyperfocus is op dat moment op de keuken gericht en ik zal niet rusten voordat deze klus geklaard is, op zich best handig op zijn tijd maar natuurlijk niet als je op vakantie moet.
De rest van het gezin weet alweer hoe laat het is en zorgen dat ze uit mijn gezichtsveld zijn door buiten de auto nog maar eens te checken, te gaan spelen of nog een rondje met de honden gaan wandelen.
Ook het konijn gaat in het verweer en besluit net voor vertrek dat ie uit het hek wil springen en huppelt vrolijk door de tuin van de buren. Met man en macht wordt broer konijn dan toch weer gevangen en in het hok teruggezet, provisorisch wat extra gaas er tegenaan geknoopt om het beest op zijn plek te houden. Dan is voor mij al de zoveelste trigger aangewakkerd en zuchtend van ongenoegen stap ik weer in de auto en al mopperend rijden we voor de 3e keer ons terrein af.
Na 10 minuten begint de jongste te klagen dat het zo heet is in de auto, het raampje gaat een stukje open en vervolgens begint de oudst te zeuren dat het zo waait. De middelste doet ook maar even een duit in het zakje en vind dat hij beter voorin kan zitten omdat ie denkt te gaan spugen. De eerste benzinepomp stappen we uit en na 5 minuten afkoelen doen we een nieuwe poging .
Aangekomen op de camping begint het ergste; de tenten opzetten, wij als antikampeerders in twee tenten met vier kids en twee honden, dat wordt lachen. De eerste nacht is het luchtbed al lek omdat onze hond daar zijn grote poten op heeft gezet, loopt het water de tweede nacht regelrecht de tent in en besluit ik na 3 dagen dat ik huiswaarts ga met dochter en vriendin en ook de honden, de rest blijft op de camping. Overigens hebben we tussendoor wel veel lol met onze vrienden en de kinderen vermaken zich uitstekend.
Het moraal van mijn verhaal is eigenlijk dat je soms jezelf in onmogelijke situaties brengt door de lat steeds zo hoog te leggen en dingen te gaan doen die je eigenlijk niet kunt opbrengen of ziet zitten, zoals in mijn geval kamperen. Blijkbaar ben ik het kampeer-debacel snel vergeten want na twee dagen zit ik al speurend op Marktplaats op zoek naar een te schattig oud caravannetje, ik zie het al voor me, leuk gepimpt hangt het ding volgende vakantie achter mijn auto en staan we met prachtig weer op de camping en hangen de perfecte Bona reclame familie uit.. Gelukkig hebben we de foto’s nog roept iemand hier thuis, oja, aii, ik kijk er nog eens na en besluit mijn zojuist gedane bod op die caravan maar even in te trekken, we zien het volgend jaar wel weer.

Quotes_Creator_KOPJE

BEROEMDE BORRELPLANK

Borrelplanken, je kunt er echt niet meer omheen. Op een evenement, verjaardag, terrasje, overal zie je ze opduiken. In grote en kleinere varianten, en ook wat er zoal op ligt is van olijf tot ingenieuze borrelglaasjes met eetbare inhoud.                                            Had je vroeger nog de Oldschool kaas/worst/augurk/pepsel-plank die een rondje deed op een verjaardag, tegenwoordig kun je daar niet meer mee aankomen als je een beetje    .. mee wilt doen met de bekende tv koks, foodbloggers en eventplanners.                                Of het is juist zo old school dat het dan toch weer leuk is, zoals met veel ouderwetse dingen het geval is..

Het maakt mij persoonlijk niet zoveel uit wat ik krijg voorgeschoteld op een feestje, ben meestal al blij als er wat te knabbelen valt, ik ben van het soort dat alles lust of het in ieder geval naar binnen schuift zonder nadenken.

Natuurlijk zie ik ook wel dat een beetje goed afgestylde borrelplank het goed doet en aangezien het oog ook wat wil heb ik de borrelprikplank op de site gezet, een borrelplank met gaatjes waar je de tapas of kaasprikkers lekker makkelijk inprikt en het ziet er gelijk mooi uit.

blonde borrelbroodjes

Vorige week heb ik de bekendste borrelplank van het land vastgelegd. Jawel, het bekende knabbelplankje dat bij RTL LATE NIGHT op tafel nutteloos staat te wezen.                            Is het je wel eens opgevallen dat geen hond er ooit iets van afpakt? Ik kon dus bijna niet wachten om De Plank eens van heel dichtbij te bekijken en tevens te checken of het wel echt voedsel was wat daar een beetje stond te verpieteren onder die tv lampen. Humberto keek wat vreemd op dat ik als een dolle met mijn tele-lens op die plank dook ipv selfies maken met zijn gasten…wat ik overigens daarna natuurlijk wel heb gedaan, inclusief Humberto himself natuurlijk.

Afijn, het bleek een ware heuse plank, maar niemand gaat zitten kanen tijdens een gesprek met Humberto live op tv natuurlijk, dat was de ware reden van de onaangetaste plank, weten we dat ook weer.

Dus..hierbij een plaatje van De Plank, oja, mocht je ooit in de gelegenheid zijn bij een uitzending aanwezig te zijn zoals ik, laat het dan vooral uit je hoofd een greep naar de plank te doen, een gast van paar maanden terug deed een poging en stond binnen 10 seconden op straat. Tja, je weet natuurlijk niet wat zo iemand van plan is op zo’n moment, een onschuldig kaasstengeltje proberen of  Humberto belagen.

Maarre RTL , mochten jullie nu eens een smakelijk plankje willen neerzetten, schroom niet, ik kom het persoonlijk afleveren, en vooruit, incl de kaasstengels!

het ADHD ABC

wachtend op mijn zakelijke afspraak lees ik om.de tijd te doden mijn eerder geschreven blogs door.
Deze wil ik jullie niet onthouden; het ADHD alfabet.

broodjeblond

Altijd in voor uitdagingen
Belachelijk veel goede ideeën
Chocolade liefst bergen, om ieder leed te verzachten
Drukdrukdrukdrukdrukdrukdrukdruk
Eigenzinnig eigenwijs
Feilloos ongevraagd een ongezouten mening geven
Gek? Niks is te gek
Harstikke leuk
Ikzegdoen!
Jantje lacht Jantje huilt, de stemming kan soms sneller wisselen dan het weer..
Kanerechtniksaandoen
Lekker belangerijk!
Mag het een tandje sneller allemaal?
Nee? Vaker een Ja
OMG!
Pilletjes innemen
Quasi nonchalant
Rechtvoorzijnraap
Stuiterbal
Troep maken
Uitermate creatief
Vergeetachtig..wattuh? iets vergeten?
Wat wilde jij eigenlijk zeggen?
Xtc ..ja zo voelt t soms wel
Yverig en altijd bezig
Zijn altijd in voor een feestje

View original post